مدیرعامل لیزینگ گلرنگ: لیزینگ‌ها باید کسب و کار خود را تغییر دهند

پایگاه اطلاع رسانی عصر بازار ـ یکشنبه ۰۳ مرداد ۱۳۹۵ :
مدیرعامل #لیزینگ_گلرنگ تغییر کسب و کار لیزینگ‌ها و ورود آن‌ها به تأمین تجهیزات صنایع بزرگ را عامل فعالیت گسترده و مفید لیزینگ‌ها می‌داند.
به گزارش پایگاه خبری «عصربازار»، ابراهیم ابراهیمی مدیرعامل شرکت #واسپاری_ارزش_آفرین_گلرنگ (#لیزینگ گلرنگ) در خصوص وضعیت فعلی صنعت لیزینگ در ایران گفت: هم اکنون نزدیک به ۴۰۰ شرکت لیزینگ فاقد مجوز از بانک مرکزی مشغول به فعالیت هستند و تحت عناوین مختلف مانند فروش اقساطی و فعالیت‌های تجاری کار لیزینگ انجام می‌دهند. رشد انبوه شرکت‌های غیرمجاز در این عرصه باعث شده است نقش واقعی شرکت‌های لیزینگ در توسعه اقتصادی و رفاه اجتماعی به حاشیه کشیده شود و مردم برای برقراری ارتباط با آن‌ها و تامین کالاهای خود از طریق این نهادها به بی‌اعتمادی دچار شوند.
او افزود: البته آمار دقیقی از آمار این لیزینگ‌ها وجود ندارد و این تعداد به صورت تقریبی و غیر رسمی بیان می‌شود. بر اساس فهرست لیزینگ‌های مجاز بر روی سایت بانک مرکزی تنها ۳۷ شرکت (کمتر از ۱۰ درصد کل آمار شرکت‌های لیزینگ) دارای مجوز هستند در حالی مطابق با ضوابط و دستورالعمل مصوب بانک مرکزی پیرامون تاسیس شرکت‌های لیزینگ، شرایط اخذ مجوز آنچنان پیچیده نیست.
ابراهیمی در خصوص دلایل افزایش لیزینگ‌های غیر مجاز گفت: این موضوع به نوع خرید ما در برخی کالاها به ویژه خودرو بازمی‌گردد به طور خاص حدود ۸۰ درصد حجم فعالیت لیزینگ‌ها خودرو است. در حالت فروش عادی ممکن است سود مورد نظر در خرید و فروش نقدی تامین نشود اما در لیزینگ ایجاد می‌شود. ضمن اینکه کسب و کارهایی که به صورت لیزینگ‌های غیرمجاز هستند معمولا تجربه به آنها نشان داده که به دلیل داشتن نرخ سود بالا، باید به قدری با مسائل ضمانت محکم برخورد کنند که حتی اگر پنج درصد از مطالبات را وصول نکنند باز هم به نرخ بازدهی مطلوب برسند از این رو نرخ‌های این لیزینگ‌ها غیر مجاز معمولا بسیار بالاست.
در لیزینگ‌های مجاز سودی که متصور است نسبت به شرکت‌های لیزینگ غیرمجاز پایین‌تر است و تابع ضوابط و مقررات بانک مرکزی است. در صنعت لیزینگ نرخ تامین مالی حدود ۲۴ تا ۲۵ درصد بود تا زمانی که نرخ سود کاهش پیدا نکرده بود. بنابراین آنها مجبور بودند برای اینکه حاشیه سودی بالاتر از نرخ تامین مالی خود داشته باشند، با کمتر از ۲۸ تا ۳۰ درصد کار لیزینگ انجام ندهند. از آنجایی که طبق مقررات بانک مرکزی لیزینگ‌ها مجاز نیستند بیش از نرخ مصوب اعطای تسهیلات کنند ما به التفاوت نرخ را در قالب کارمزد تخفیف و توسعه فروش از فروشنده‌ها و تامین کنندگان کالا دریافت می‌کنند.
البته باید توجه داشت که ماهیت صنعت لیزینگ در طول سال‌ها تغییر کرده است اما کماکان این مدل‌های مختلف لیزینگ در ایران هنوز اجرائی نشده است. به طور نمونه اجاره عملیاتی و یا فروش و اجاره مجدد. در بعضی از کشورها فروش و اجاره مجدد به اصلی ترین عامل افزایش بازدهی شرکت‌های لیزینگ تبدیل شده است.
بر اساس آمار جهانی ضریب نفوذ لیزینگ (بر مبنای تولید ناخالص ملی) به عنوان یک معیار برای رشد صنعت لیزینگ شناخته شده است. مطابق با گزارش سالانه جهانی، این ضریب برای ایران در محدوده ۰.۲۵ است در حالی که در بسیاری از کشور‌ها، ضریب نفوذ در محدوده عدد ۱.۵ تا ۲ است. البته قوانین و مقررات و مزیت‌های مالیاتی نیز عاملی برای توسعه این صنعت است. در چین به علت استفاده از روش‏های مناسب مالیاتی، لیزینگ به عنوان ابزاری برای تامین مالی مبتنی بر دارایی شناخته شده است. البته در ایران نیز قابل قبول دانستن هزینه مالی لیزینگ در اصلاحیه قانون مالیات‌ها به نظر می‌رسد به توسعه این صنعت کمک کند. با این وجود باز هم نیازمند بهبود و افزایش چتر حمایتی از این صنعت وجود دارد.

By | ۱۳۹۵/۵/۴ ۱۶:۵۲:۴۰ مرداد ۴ام, ۱۳۹۵|Tags: , |۰ Comments

Leave A Comment